WEBLOG – JEROENIMUS

Eerder gaf ik al aan mij zorgen te maken over sms-diensten als ‘friendfinder’.

Hier heb ik vervolgens een update over kunnen geven.

En nu kan ik dan ook uiteindelijk het antwoord van het College Bescherming Persoonsgegevens publiceren.

Geachte heer Van Leeuwen,

U hebt het College bescherming persoonsgegevens (CBP) een e-mail gestuurd waarin u het CBP attendeert op het bestaan van een sms-diensten, zoals ‘Friendfinder’. Friendfinder is een dienst waarmee de locatie van een persoon getraceerd kan worden aan de hand van zijn mobiele telefoon. U vraagt zich af of het traceren van een persoon aan de hand van zijn mobiele telefoon en de locatie doorgeven aan een derde, toegestaan is. U vraagt het CBP naar zijn bevindingen.

Het CBP heeft met belangstelling kennis genomen van de inhoud van uw e-mail en bedankt u voor de moeite die u hebt genomen om dit onderwerp onder de aandacht te brengen. Het CBP vindt het onderwerp locatiebepaling zeer interessant maar heeft geen concreet onderzoek gedaan naar deze specifieke dienst. Op mobiele locatie bepalingsdiensten zijn zowel de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) en de Telecommunicatiewet (Tw) van toepassing. In het algemeen geldt het bepaalde in artikel 11.5a Tw, dat wil zeggen dat toestemming van de betrokkene nodig is voor de verwerking van zijn locatiegegevens. Uit de beperkte informatie over deze dienst op internet maakt het CBP op dat er sprake is van toestemming. Mensen moeten zich namelijk actief aanmelden om hun locatiegegevens zichtbaar te maken voor vrienden.

Hiermee lijkt de dienst niet in strijd met de wetgeving. Indien het CBP over dit onderwerp concrete klachten ontvangt van betrokkenen, kan het CBP besluiten, al dan niet in samenwerking met de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA), een onderzoek in te stellen.

Het CBP vertrouwt erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Hierop heb ik een nieuwe mail gestuurd voor nadere informatie:

Geachte mevrouw,

in uw samenvatting van mijn vraag heeft u de deelvraag over de ‘nummerchecker’ vergeten mee te nemen. Hiertengevolge dekt uw antwoord slechts deels mijn vraag. Ik zal hieronder de betreffende passage kopieeren. Tevens zal ik mijn vervolgvragen (3 stuks) voor het gemak nummeren.

“nummerchecker”
sms ‘nummer aan’ naar 4050
geeft mensen de kans om via zo’n sms de telefoonnummers van anderen in de buurt te achterhalen.

(1) Hoe staat het CBP ten opzichte van dergelijke diensten?

Daar waar op internet beperkte informatie is over de locatiebepaling via mobiele telefoon is dit op TV misschien nog wel erger. Desondanks lijken de reclames (voornamenlijk Veronica) wel degelijk te suggereren dat iedereen via deze dienst gevonden kan worden.

(2) Is de mogelijke inbreuk op de privacy waarvan er hier sprake is niet voldoende reden om nader onderzoek in te stellen?

Via mijn website www.jeroenimus.nl heb ik melding gemaakt over dat ik mij zorgen maak om deze ontwikkeling. Hieruit blijkt dat ik lang niet de enige ben.

(3) Heb ik uw toestemming om deze, en volgende emails van het CBP over dit onderwerp op bovengenoemde site te publiceren?

met groet,
Jeroen van Leeuwen

Waarop zij antwoorden met:

Geachte heer Van Leeuwen,

U hebt het College bescherming persoonsgegevens (CBP) een e-mail gestuurd waarin u reageert op een mail van het CBP van 18 augustus 2009. U attendeert het CBP op het feit dat een deel van de door u gestelde vraag (per e-mail op 10 augustus 2009) over de sms-dienst ‘nummerchecker’ niet is meegenomen in de samenvatting van uw vraag. In uw e-mail stelt u 3 vervolgvragen. Hieronder worden de vervolgvragen door het CBP geciteerd en voorzien van een antwoord.

“1. Hoe staat het CBP ten opzichte van dergelijke sms-diensten?”

In feite verzoekt u het CBP een oordeel te geven over de handelswijze van sms-diensten, zoals ‘nummerchecker’. Het CBP is alleen bevoegd om een dergelijk oordeel te vormen in het kader van een onderzoek, waarin hoor en wederhoor toegepast worden. Het CBP kan op dit moment dan ook verder niet inhoudelijk ingaan op de handelswijze van dergelijke sms-diensten.

“2. Is de mogelijke inbreuk op de privacy waarvan hier sprake is niet voldoende reden om nader onderzoek in te stellen?”

De Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) geeft het CBP de bevoegdheid om uit eigen beweging onderzoek in te stellen naar de wijze waarop ten aanzien van gegevensverwerking toepassing wordt gegeven aan het bepaalde bij of krachtens de wet. Het CBP start in beginsel echter alleen een onderzoek, indien de klacht al is voorgelegd aan de organisatie die de klacht betreft. Het CBP geeft u in overweging bij de verantwoordelijke navraag te doen over de verwerking van uw gegevens. U kunt dit doen in de vorm van een klacht.

Daarnaast hangt het instellen van onderzoek (bijv. naar sms-diensten zoals ‘nummerchecker’) af van de prioriteitstelling van het CBP. Het CBP moet elk jaar prioriteiten stellen omdat het een kleine organisatie is met een zeer breed werkveld. De inhoudelijke prioriteiten worden vastgesteld op basis van een analyse van privacyrisico’s.

Hierbij wil het CBP u dan ook attenderen op de signaalfunctie op de website van het CBP (www.mijnprivacy.nl). Door middel van een signaal kunt u het CBP informeren over hoe er in de praktijk wordt omgegaan met uw persoonsgegevens. De signalen die het CBP ontvangt kunnen bijvoorbeeld worden vertaald in antwoorden op veelgestelde vragen op de sites www.mijnprivacy.nl en www.cbpweb.nl. Daarnaast kunnen zij eveneens worden gebruikt bij het nemen van beslissingen over de terreinen waarop wij onderzoek zullen doen naar overtredingen van de privacyregelgeving.

“3. Heb ik toestemming om deze, en volgende e-mails van het CBP over dit onderwerp op bovengenoemde site te publiceren?”

Zoals tijdens telefonisch contact op 3 september 2009 aan u is medegedeeld, kunt u de door het CBP aan u verstuurde e-mails geanonimiseerd op uw website (www.jeroenimus.nl) publiceren.

Het CBP vertrouwt erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Nog steeds blijven mijn berichten over dit onderwerp een grote hit op mijn site. Blijkbaar ben ik lang niet de enige die zich hierover druk maakt. Helaas doet het CBP dus voorlopig niets. Wel kunnen we massaal het CBP hierop wijzen door het ‘signaal formulier’ in te vullen op de site ‘mijnprivacy.nl‘. Maar of dit tot snelle actie gaat leiden blijft de vraag.

Daarnaast kunnen we de verschillende politieke partijen vragen aandacht te besteden aan deze zaak. Immers als hier geen sprake blijkt te zijn van privacy-schending (wat prettig zou zijn) is er sprake van misleiding. Het CBP houdt zich dan zeker niet meer bezig met de zaak, maar de verschillende politieke partijen kunnen dan wel doen.