In Groot-Brittannië is nu gebleken dat racisme uitgelokt werd door preventief fouilleren.

Mensen met een zwarte/donkere huidskleur bleken dertig maal vaker gefouilleerd te worden dan blanken.

Het NRC bericht hierover en verwijst onder andere naar een uitgelekte brief van de politie.

Het lijkt me stug dat dit alleen aan de overkant van de Noordzee zou zijn.

Voor mij is dit een bevestiging van mijn vermoedens zoals ik eerder al aangaf ( prefentief fouilleren en zonder aanziens des persoons ) inderdaad kloppen.

Jammer, ik had dit keer graag ongelijk gehad.

clearly (looking at the dates) I’ve been absent for a while.

Not because I don’t like you all, nor because I didn’t have enough to say.

Simply because there have been loads of other things fighting for my attention

and unfortunately this blog has been neglected because of that…

I have always kept track of incomming mails though and always will, so feel free to contact me

The danger of getting bored is the possibility of becoming creative

Dat er een kerncentrale in Japan in de problemen is gekomen zal vrijwel niemand zijn ontgaan. Helaas lijkt de aandacht hiervoor in Nederland steeds verder te verdwijnen.

Grote nieuwswaardigheden bereiken echter het NOS niet eens, en zo komen ze ook niet via het journaal onder de aandacht van de meeste mensen.

Toch zijn zaken als het nog steeds in zee lekken van 7.000 liter hoog radioactief water per uur blijkbaar niet nieuwswaardig genoeg. Ook het dumpen van 12 miljoen liter radioactief water niet nieuwswaardig. Om dit nieuws toch te lezen zul je het moeten lezen in bijvoorbeeld de belgische krant DeMorgen of het ‘light’ nieuws van DWDD.

Is er dan geen reden om ons in Nederland zorgen te maken over radioactiviteit?

Ik denk het wel, uit onderzoek van GreenPeace blijkt dat we slecht voorbereid zijn op een nucleaire ramp. Waar er in Japan een evacuatiezone van 20 kilometer rondom de centrale was geëvacueerd is in Nederland slechts met 5 kilometer rekening gehouden. Twintig kilometer lijkt logistiek onmogelijk. En men is vergeten rekening te houden met de Belgische centrales vlak over de grens. Dit terwijl men zich wel druk zou moeten maken om deze centrales. Slechts vijf kilometer over de grens staat de kerncentrale van Doel waar pas opnieuw problemen waren!

Zelfs al gaat er hier in de omgeving niets mis, dan nog heeft de ramp in Japan effect op ons. Immers, de radioactiviteit kan via het voedsel hier terecht komen. Toch maakt men zich daar nauwelijks druk om, sterker nog, de Europese Unie heeft om onbegrijpelijke redenen besloten dat er opeens meer radioactiviteit in voedsel mag zitten dan voorheen.

Dit alles wetende en lezende vraag ik me nu dus af, waarom heeft de NOS hier geen aandacht voor?

Nu er weer discussie is over het wel of niet schudden van handen wil ik met dit blogbericht mij hierin mengen.

Het stuk wereld dat uiteindelijk Nederland werd is altijd al een plek geweest waar verschillende culturen (Bataven, Germanen, enz) samenkwamen. Tegelijk moest men zich samen verdedigen tegen het water door dijken te bouwen. De oplossing die men langzaam gevonden heeft was tolerantie: verschillen in gebruiken en uitingen werden geaccepteerd, zolang de functionaliteit maar bleef.

Door niet vast te houden aan de vorm, maar te kijken naar de functionaliteit is Nederland uiteindelijk groot geworden. Deze mentaliteit heeft ertoe geleid dat ze beter handel konden drijven dan anderen, en makkelijker contacten legden. Onder andere een gouden eeuw was hier het gevolg van.

Deze functionele tolerantie is uiteindelijk een deel geworden van de cultuur.

De functionaliteit van het schudden van handen is het tonen van respect, waardoor een band wordt geschapen voor vruchtbare samenwerking. Op het moment dat respect getoont wordt is de vorm van ondergeschikt belang.

Onder aanvoering van de zelfverklaarde “voorvechters van de Nederlandse Cultuur” Verdonk en Wilders wordt dit waardevolle deel van de cultuur steeds meer verdrongen door een verkrampte angst voor alles dat anders is.

Hope is wishing something would happen. Faith is believing it will happen. Courage is making it happen. Love makes it easy.

love is a connection

the connection between friends, family or lovers
the connection between man and animal
the connection between all that lives
but also
a connection with a special place, a tree, the whole world or the universe
connection bond with ideas or ideals

there are multiple variations of love
and thus multiple variations of connection

love is also the realization of connection
this requires an active attitude

a conscious realization of what love means
understanding the idea and becoming one with it
seeing what is
how everything is connected
how the sadness of another pains
how ones own joy creates happiness in someone else

when a loved place is harmed, we feel hurt
when a loved one recovers from a disease a heavy load falls off our shoulders
where there’s laughter the joy infects
if someone attacks a treasured value, we feel attacked ourselves

now that the connection is clear we are ready
ready to realize again
to keep the connection, to restore it, or strengthen it

tell another how much you care
show how anothers fate matters to you
make another happy when you have the chance
counter suffering where-ever possible

feel the connection
acknowledge this and keep it
because love is connection
the realization of connection

cherish the love
realize the connection!
and love!

by: Jeroen van Leeuwen

When the power of love overcomes the love of power, the world will know peace

Jimi Hendrix

‘ik kan het me voorstellen’  zei de rechter in het proces tegen Geert Wilders. Waarop advocaat Bram Moszkowicz aangaf dat het zich juist niet kon voorstellen.

Hoewel in de betekenis van het woord ‘voorstellen’ niets te vinden is over goedkeuring of enige andere vorm van positieve waardering wordt deze betekenis wel impliciet aan het woord gekoppeld.

Op dezelfde manier worden de woorden ‘begrip‘ en ‘begrijpen’ in verband gebracht met goedkeuring. Deze trend had ik reeds eerder gesignaleerd en beschreven.

Doordat de empatische handelingen als ‘invoelen’ en ‘begrijpen’ (respectievelijk emotioneel en rationeel) zo gekoppeld worden aan het goedkeuren of positief waarderen verliezen beiden hun neutrale betekenis. Met als gevolg dat in het geval van een afgekeurde actie beide woorden taboe lijken te worden. Veel mensen hechten dermate aan de taligheid van hun beleving dat de empatische uitingen zelf vermeden worden uit angst hiermee goedkeuring te verlenen.

Ik vind dit een zorgelijke ontwikkeling waar ik (helaas) momenteel geen antwoord op weet te formuleren.