Dat de economische crisis is ontstaan door zelfverrijking, gegraai en korte-termijn denken is voor de meeste weldenkende mensen gelukkig wel duidelijk. Nu zitten we in een fikse crisis

Het is duidelijk geworden dat banken een nutsfunctie hebben en voor het algemeen belang met belastinggeld gered moesten worden. Maar nu ze eenmaal zijn ‘gered’ lijken weer velen op de oude voet door te gaan. Hoge beloningen, in zowel bank- als bedrijfsleven gaan gewoon weer door. De rekening van de crisis lijkt vooral terecht te komen bij de talloze werklozen, en via het overheidstekort, de burger.

Het herstellen van dit overheidstekort kan op meerdere manieren. Het CPB laat in haar berekeningen zien dat elke partij (op PVV en SP na) het ‘houdbaarheidstekort’ van 29 miljard weten terug te dringen. Elk doen ze dat echter op een eigen manier.

Wat daarbij opvalt is een groot verschil tussen het korte termijn denken (snel bezuinigen) en het lange termijn denken (structureel bezuinigen). Door veel te snijden in de zorg kan veel bezuinigd worden. Wanneer hier echter op de verkeerde manier bezuinigd wordt, kan dit leiden tot werkvernietiging in de zorg. Hoewel bekend is dat over een of twee decennia tienduizenden extra mensen in de zorg nodig zijn weet een partij als de VVD het klaar te spelen om nu maar alvast duizenden werkplekken op dit terrein te schrappen en de werkdruk voor de overgeblevenen te verhogen.  De kans dat hierdoor later alsnog al die extra mensen gevonden worden wordt dan alleen maar kleiner…

Het salaris van specialisten (dat 200.000,- euro of meer bedraagt) mag van de VVD gewoon verder groeien, kennelijk hoeft besparing op de zorg niet door hen betaald te worden.

Structurele bezuinigingen zijn bijvoorbeeld te realiseren door het (op termijn) afschaffen van de hypotheekrenteaftrek. Hier willen CDA en VVD niet aan. Het zou mensen hun zekerheid afnemen en de huizenprijzen zouden kelderen. Dat het de top 10% rijkste mensen is die voor 40% van de 11 miljard  die deze aftrek jaarlijks kost, profiteert doet er blijkbaar niet toe. Dat in alle plannen om de aftrek te beperken de rest van de huizenbezitters nauwelijks iets merkt schijnt ook onbelangrijk. De huizenprijzen zullen inderdaad minder hard stijgen dan ze anders zouden doen, en in de eerste paar jaar misschien net 1 of 2 procent dalen, maar om dit ‘kelderen’ te noemen?

‘Rijk, rijker rijkst!’ was het idee en het streven wat ons in deze crisis heeft gebracht. Voor een enkeling kon dit opgaan, maar helaas voor de meerderheid ging deze juist de andere kant op. Toch willen VVD en CDA juist dit idee weer opnieuw leven inblazen, althans zo lijkt het als je kijkt naar de resultaten van hun programma voor de portemonnee. Daarnaast worden bij het CDA de winsten van bedrijven vergroot, terwijl de koopkracht van burgers er op achteruit gaat. (zie berekeningen CPB)

Als antwoord op Will Rogers zou ik dan ook willen zeggen: ‘nee, domheid helpt ons hier niet uit’.

Neoliberaal en rechts denken heeft ons in deze crisis doen belanden. Voor een oplossing moeten we dan ook niet naar neoliberaal en rechts denken kijken, maar juist naar links en progressief denken!

Vandaag dan alsnog de campagne aftrap van GroenLinks. In een zonnig Tilburg (zouden de weergoden GL een warm hart toedragen?) kwam het campagneteam met campagnebus (of trein) vanuit alle hoeken van het land. Femke Halsema hield op de Bestuurs Academie een toespraak over de aankomende verkiezingen en haar zorg met betrekking tot de toekomst van dit land.

Hier is de tekst nog eens na te lezen.

Na deze lezing was er nog tijd voor de aanwezigen om vragen te stellen aan Femke en de andere aanwezige kandidaten. Beelden hiervan zullen binnenkort op ToekomstTV te zien zijn.

Nu de campagne van start is gegaan zullen er hopelijk veel momenten zijn waarop vragen beanwoord worden.

Via de internet-enquête Weet jij veel van mensenrechten probeert men er achter te komen hoe bekend deze zijn in Nederland.

Ik ondersteun dit initiatief van harte, en wil op deze manier iedereen vragen mee te doen.

Vaak wordt er nog wel over gesproken, maar weten we wel waar het om gaat? In een land als Nederland staan de meeste mensenrechten niet onder druk. Mensenrechtenschendingen zijn er toch vooral in China, Tibet, Iran en dergelijke…

Dat niet alle landen de ‘universele mensenrechten’ erkennen is nog wel bekend, maar dat landen die deze wel erkennen ze vervolgens alsnog schenden?

Om het onderzoek niet teveel te beïnvloeden zal ik in deze post niet verder verhalen over mensenrechten. Wel zal ik hier later een post aan wijden.

Nu de verkiezingen dichterbij komen verschijnen er steeds meer hulpsites online. Hier zal ik een overzicht bijhouden, en vervolgens mijn eigen advies geven. Let wel, hoewel ik actief ben bij GroenLinks zal ik niemand adviseren op deze (of welke andere dan ook) partij te stemmen. Als je wel dergelijk advies wilt raad ik aan om ‘dan hoor je het eens van een ander‘ te bekijken. Ik ben van mening dat het veel meer van respect getuigt om een ander zelf te laten kiezen, en een zo neutraal mogelijk overzicht proberen te geven. Wel kan ik vertellen waarom ikzelf GroenLinks ga stemmen.

De meest bekende hulpsite is waarschijnlijk www.stemwijzer.nl

Deze site is gelijk ook controversieel. Zoals het NRC helder aantoont zijn niet alle antwoorden van partijen op de genoemde stellingen even logisch. Politicoloog Krouwel heeft zich zeer stellig tegen de stemwijzer gekant.

Nu is Dhr. Krouwel verbonden aan een andere hulpsite: www.kieskompas.nl een site die net als de stemwijzer probeert wat helderheid te brengen, maar dat net iets anders aanpakt.

Daarnaast is er de partijenwijzer, van dezelfde hand als de stemwijzer. Deze gaat iets minder op de actualiteit maar meer op de toekomstvisie van verschillende partijen. De Stemmentracker helpt je te bekijken hoe vaak je het eens was met afgelopen stemgedrag van partijen.

RankaBrand probeert op verschillende thema’s een volgorde vast te stellen. Momenteel hebben ze alleen nog maar een ranglijst over hoe fair en groen partijen zijn.

Voor duurzaamheid, natuur en milieu, is er De Groene Stemwijzer. Een initiatief van WWF, Greenpeace, Natuurmonumenten en anderen.

De NOS heeft op een aantal belangrijke punten een overzicht van partijprogramma’s proberen te maken.

En op politiek24 zijn onder andere samenvattingen van de partijcongressen te zien.

Wanneer er nieuwe overzichten/vergelijkingen beschikbaar komen zal ik ze aan dit overzicht toevoegen. Mocht ik er een vergeten zijn dan hoor ik dat natuurlijk graag.

Ook voor studenten is er een speciale hulp, studentenbonden ISO en LSvB hebben de studentenkieswijzer gelanceerd.

Een analyse van EnergySquare op het gebied van energie en duurzaamheid.

Bits of Freedom, voorvechter van digitale vrijheid en andere privacy onderwerpen heeft de digitale vrijheidswijzer opgezet.

Omdat voornemens over privacy niet altijd stroken met het werkelijke stemgedrag is ook de privacybarometer interessant. Hierin worden partijen beoordeeld aan de hand van hun stemgedrag in het verleden.

Klimaatkeuze, een vergelijking qua programa’s over het klimaat.

Ook het Humanistisch Verbond heeft een politieke meetlat gepubliceerd.

EEN heeft de wereldstemwijzer gemaakt. Een wijzer die de thema’s van de stemwijzer aanvult met vragen die meer internationaal gericht zijn.

Er is nu ook een kinderstemwijzer, voor eenieder die vanuit het jonge perspectief de partijen wil beoordelen.

De samenvatting van de CPB doorrekening van partijprogramma’s (32 pagina’s) is hier te vinden, via de NOS is een kortere samenvatting op highlights te zien, alsook de mondelinge toelichting. Voor diegenen die al deze doorrekeningen vervolgens ook goed willen kunnen vergelijken heeft Jelmer Uitentuis een aardig overzichtelijk staatje gemaakt. De scores hierin zijn natuurlijk aan te passen naar gelang de voorkeur.

Bij de Politieke Matchmaker kan je zien met welke bekende nederlander je mening het meest overeenkomst. Zowel politici als anderen staan hierbij.

Een vergelijking van partijen op het gebied van informele zorg/mantelzorg.

Een ‘kieswijzer voor een kennisland’: voorkennis.

Een vergelijking op het gebied van internationale samenwerking: Kies Grenzeloos

De Cannabis kieswijzer kijkt vooral naar het (soft)drugs beleid.

Verschillende standpunten uitgelegd door de lijsttrekkers kan je zien op de StemKijker. Vervolgens kan je op elk onderdeel apart je mening geven, om daarna het totaaloverzicht te zien.

De Stepwijzer is zeker een aanrader, behalve dat deze verschillende belangrijke punten aan de kiezer voorlegt (over meerdere onderwerpen) is het ook gewoon ERG leuk om te doen vanwege de animatie.

Via Google zijn alle verkiezingsprogramma’s te doorzoeken en daardoor makkelijker te vergelijken.

Computeridee heeft ook een stemwijzer gemaakt, deze vergelijking gaat vooral over computer(gebruik) en internet.

Op ffstemmen staat behalve een uitleg over politiek, en verschillende standpunten van partijen een link naar de  3fm partijwijzer waarin je per onderwerp uit meerdere antwoorden kan kiezen, een aanrader.

Mocht je na alle kieshulpen behoefte hebben aan wat ontspanning dan is de stomwijzer misschien iets. Dit is, volgens de makers, duidelijk een parodie.

Ondernemersstem is een hulp gemaakt door onder andere MKB Nederland.

De kieswijzerwijzer helpt je een keuze te maken tussen de verschillende kieshulpen.

Verder is er een hulp om te kiezen ‘welke partij past bij mij’.

Een andere hulp geeft stemadvies speciaal gericht op nieuwe Nedelanders.

Het NRC Handelsblad heeft een standpuntenwijzer gemaakt waar zij op een aantal belangrijke thema’s de verschillende standpunten naast elkaar zet.

Mijn Advies:

Ik zou iedereen willen voorstellen om de verschillende hulpen alleen te gebruiken voor een grove selectie. Om vervolgens de top4 nog eens nader te onderzoeken. Bijvoorbeeld door de samenvattingen van de congressen te bekijken. Dit geeft een beeld van de sfeer (toch ook belangrijk, je moet je goed voelen bij een partij) maar ook de inhoudelijke standpunten. Daarnaast is de vergelijking van de NOS wel een aanrader.

Is het hierna nog steeds onduidelijk welke partij je stem verdient dan zou ik je willen verwijzen naar de verkiezingsprogramma’s zelf. Een persoonlijk gesprek met partijleden kan ook verhelderend zijn, hoewel je je hier wel bewust moet blijven dat dit nooit compleet objectief kan zijn.

Het Partijbestuur stelde voor het amendement fiks in te korten en te verplaatsen naar het hoofdstuk onderwijs. Omdat de tekst hiermee tandeloos zou worden zijn we niet akkoord gegaan met dit preadvies en hebben met het partijbestuur onderhandeld over een alternatief. Deels was dit een kwestie van uitleggen waarom de aanpak van pesten toch vooral preventief werkt. Mijn vorige post hielp hier zeker bij. Deels was het een kwestie van hard onderhandelen.

Uiteindelijk is er een tekst uitgekomen die deels zelfs een verbreding is van de originele insteek:

Hoofdstuk 6: Regie over zorg
Subparagraaf: Voorkomen is beter dan genezen

(semi)publieke instellingen dienen een effectief beleid tegen pesten te voeren en worden hierin gefaciliteerd.

Met deze tekst kan het partijbestuur wel instemmen. Voornamelijk omdat deze korter is. Sleutelwoorden hierin zijn (semi)publiek, dienen en effectief. De toevoeging van (semi)publiek heeft het amendement breder getrokken, iets waar we alleen maar blij mee zijn. Door aan te geven dat beleid ook effectief moet zijn sluiten we de niet-werkende methoden uit, dit doen we alleen iets minder expliciet. De verplichting is vervangen door ‘dienen’, hoewel dit praktisch op hetzelfde neer komt (bovendien zijn scholen al verplicht) staat dit er minder hard. Dit is een punt waar we hebben moeten toegeven omwille van een positief preadvies.

Al met al is de uitkomst van de amendementendag iets om tevreden op terug te kijken. We begonnen met een negatief preadvies, hetgeen vrijwel altijd tot een negatieve stemuitslag van het congres leidt. We zijn geëindigd met een compromis waar iedereen zich in kan vinden en dat positief wordt geadviseerd. Nu nog hopen dat het congres dit advies overneemt en inderdaad voor het amendement stemt. Meer bekendheid voor dit amendement kan dan ook zeker geen kwaad.

Zinloos geweld, (psychische) problemen en studievertraging worden preventief aangepakt door alle onderwijsinstellingen te verplichten een van de aantoonbaar werkende methoden tegen pesten in te stellen en te handhaven. Om dit te ondersteunen worden van overheidswege de aantoonbare werkende methodieken gesubsidieerd.

Wat zijn dan de te verwachten gevolgen?

Op korte termijn:

Om te beginnen zal de wildgroei van methodieken een halt worden toegeroepen. Het APS, dat vanuit de overheid subsidie krijgt, heeft op www.pestweb.nl een overzicht proberen te maken van de aanwezige methodieken. Behalve dat dit overzicht een vreemde ordening kent missen er ook nog producten in, bijvoorbeeld het, met commerciële google advertentie aanbevolen, pestenopschool.com. Om het geheel overzichtelijker te maken blijkt het APS zelf ook nog trainingen te geven.

Nu TNO zich er mee is gaan bemoeien is eindelijk, door een goed bekend staand onderzoeksinstituut, vast gesteld waaraan een methode moet voldoen om ook werkelijk effect te hebben. Dat deze conclusie overeen komt met die van Bob van der Meer bevestigd alleen maar de juistheid hiervan. Beiden hebben immers onafhankelijk van elkaar deze conclusies geformuleerd.

Van alle methodieken zijn er momenteel maar twee, de vijfsporenaanpak en de PRIMA methode die aan de noodzakelijke voorwaarden blijken te voldoen. Alle anderen zijn, hoe sympathiek ook, niet meer dan deel methodieken of aanvullingen.

Een verplichting voor scholen om gebruik te maken van de bewezen werkende methoden betekend dat alle halve- en deelmethoden zich ofwel zullen gaan samenvoegen ofwel zullen verdwijnen. Dit voorkomt een hele hoop frustratie over niet-werkende ‘methoden’, persoonlijk leed van de niet-geholpen slachtoffers, en geldverspilling door scholen of (lokale) subsidieverstrekkers.

Nabije toekomst:

Talloze kinderen kunnen in scholen, en daarbuiten, opgroeien zonder gebukt te hoeven gaan onder pesten. Zij leren hoe het van belang is voor anderen op te komen. Het recht van de sterkste wordt uitgebannen. Kinderen leren hoe ze moeten omgaan met het omstandersdilemma en de neiging het slachtoffer (een deel van) de schuld te geven. Wat het zondebokfenomeen inhoud en hoe de ‘samenzwering om te zwijgen’ te doorbreken. Diegenen die bevestigd werden dat door middel van geweld hun frustratie opgelost kon worden zullen die bevestiging niet meer krijgen, in plaats daarvan krijgen zij andere, positievere, vaardigheden aangeleerd om met hun frustraties om te gaan. Dit alles blijft niet beperkt tot de kinderen alleen, maar heeft ook zijn uitstraling op hun ouders en de rest van hun omgeving.

Meer kinderen kunnen met plezier naar school gaan en hun leerprestaties gaan niet meer gebukt onder angstgevoelens. Omdat de kennis over pesten, en de achtergronden, meer bekend is zal het niet meer (zo snel) gebeuren dat er geld verspild wordt aan dure maar overbodige onderzoeken. Leerkrachten zullen merken juist energie (en tijd) te hoeven besteden aan het behoud van een goed leerklimaat.

Op langere termijn:

Een nieuwe generatie zal opgroeien die meer solidair is met anderen. Grootschalige campagnes om iedereen te melden 112 te bellen in geval van zinloos geweld zullen overbodig worden. Klokkenluiders zullen makkelijker gehoor vinden en sneller op durven te staan. Mobbing op de werkvloer (de ‘volwassen versie’ van pesten, verantwoordelijk voor een geschatte schade van tientallen miljarden per jaar) zal steeds minder voorkomen. Criminaliteit, voorkomend uit daders die geen andere uilaatklep voor frustratie kennen dan geweld, zou zelfs kunnen afnemen.

Het amendement is ingediend onder de groepsnaam: ‘Voorkom problemen door pesten’

De tekst is onveranderd gebleven, dit is immers hetgeen ondersteund werd:

Hoofdstuk 6: Regie over zorg
Subparagraaf: Voorkomen is beter dan genezen

Zinloos geweld, (psychische) problemen en studievertraging worden preventief aangepakt door alle onderwijsinstellingen te verplichten een van de aantoonbaar werkende methoden tegen pesten in te stellen en te handhaven. Om dit te ondersteunen worden van overheidswege de

De toelichting is noodzakelijkerwijs iets gewijzigd. Met maximaal 400 tekens moest deze toch enigszins ingekort worden.

Pesten (structureel fysiek, psychisch en/of seksueel geweld) veroorzaakt groot persoonlijk leed. Uit onderzoek van TNO blijkt dat om pesten aan te pakken de ‘Whole School Approach’ noodzakelijk is. Dit gebeurt zelden. Veel methodes werken slechts gedeeltelijk en men ziet door de bomen het bos niet. Subsidiegeld gaat nu zelden naar de methoden die wel volgens de ‘Whole School Approach’ werken.

Hier heb ik de vergelijking met seksueel misbruik, hoewel helaas maar al te waar, weggelaten. De definitie van seksueel misbruik is dan wel: `Seksueel misbruik` omvat alle seksuele handelingen die iemand gedwongen wordt uit te voeren, te ondergaan of getuige van te zijn. In de volksmond zijn het toch vooral de extremere vormen die hieronder vallen en is het anders ‘aanranding’, ‘ongewenst seksueel gedrag’ of anders… Omdat in diezelfde ‘volksmond’ bij pesten toch meer aan de minder extreme variant wordt gedacht is een dergelijke vergelijking, zonder mogelijkheid tot nuance wegens het maximum tekens, misschien wat te afschrikwekkend.

Ook heb ik gekozen de TNO conclusies in te korten tot de ‘whole school approach’, omschreven door dhr. Dan Olweus. Helaas is dit wat minder duidelijk en uitgebreid dan de punten van TNO, maar gezien de noodzakelijke inkorting wel het beste alternatief.

Helaas heb ik de namen die na vanochtend negen uur binnenkwamen niet meer kunnen opnemen bij het indienen. Vanwege de versnelde procedures was de termijn waarbinnen alles binnen moest zijn erg kort. Desondanks ben ik van mening dat deze steunbetuigingen alsnog bijdragen aan de kans dat het amendement wordt opgenomen in het verkiezingsprogramma. Hoe meer steun en publiciteit hoe groter de kans dat straks het congres dit amendement overneemt. Blijf daarom ook vooral steunbetuigingen sturen, erover bloggen, twitteren of simpelweg mondeling met kennissen delen.

In het aankomende verkiezingsprogramma van GroenLinks moet naar ons idee aandacht komen voor de aanpak van pesten. Daarom willen wij het onderstaande punt toevoegen, oftewel een amendement indienen.

Ben je GroenLinks-lid en wil je met ons onderstaand amendement indienen? Laat dan een bericht achter onder deze post, met daarin je volledige naam, of stuur een mail naar groenlinks@jeroenimus.nl. Doe dit voor 29 maart 23.00.

Amendement:

de aanpak moet structureel zijn, dus geen tijdelijke projecten
• de aanpak moet overkoepelend zijn, dus gericht op alle vijf  actoren: daders, slachtoffers, omstanders, professionals en sociaal netwerk.
de aanpak moet alle drie de aspecten van gedragsverandering benaderen: cognitief, conatief (wilsaspect), en emotioneel/affectief.

Momenteel zijn er talloze methoden op de markt om pesten tegen te gaan, maar slechts twee hiervan voldoen aan bovengenoemde voorwaarden:

• de PRIMA methode van het NIGZ,
• en de Vijfsporenaanpak van Bob van der Meer.

Toch worden tal van andere ‘methoden’ gesubsidieerd middels verschillende subsidiestromen (miljoenen euro’s) en verdwijnen de PRIMA-methode en de vijfsporenaanpak als bomen in het bos door de wildgroei aan slecht werkende methoden. Daarbij geldt bovendien dat deze methoden duurder zijn om in te voeren, omdat deze methodieken meer omvattend zijn dan andere ‘methoden’. Vanwege het gebrek aan kennis bij de professionals in het onderwijs, wordt er echter vooral op prijs geselecteerd en niet op kwaliteit en veelzijdigheid van de methode.

In augustus 2008 meldde Editie  NL (zie hier, vanaf 3.32) dat er voor 500.000,- Euro de effectiviteit van de cursus ‘Plezier op School’ onderzocht gaat worden. Dit onderzoek zal door Universiteit Utrecht worden uitgevoerd met subsidie van ZONMW (dit geld komt origineel van het programmaministerie Jeugd&Gezin).

Hoewel ik het een goede zaak vind wanneer de effectiviteit een dergelijke cursus onderzocht wordt denk ik niet dat hier zoveel gemeenschapsgeld aan besteed hoeft te worden. Het is helemaal niet nodig om een uitgebreid onderzoek te doen waar eerder, volgens ‘Kind en Adolescent Praktijk’ (2006), reeds uitgebreid onderzoek is gedaan naar deze methode. Daaruit kwam dat deze, zoals te verwachten van een (alternatieve) sociale vaardigheidscursus, ”redelijk effectief” is.

Nu is dit onderzoek nieuw in de zin dat het wil onderzoeken waarom de sociale vaardigheidscursus  slechts redelijk effectief is, in plaats van volledig effectief. In de woorden van de onderzoekers: “In het hier voorgestelde onderzoek wordt de effectiviteit van het programma met een stringenter design vastgesteld, onder andere door random toewijzing aan experimentele en controlegroep. Verwacht wordt dat Plezier op School positieve effecten op sociale angst en gepest worden in de brugklas zal hebben, ten opzichte van een de controlegroep die de interventie niet ontvangt. Tevens worden mediërende factoren (‘hoe werkt het programma’) en modererende factoren (‘welke factoren beïnvloeden de werking’) onderzocht.”

Deze cursus is vooral bedoeld voor kinderen die gepest werden op de basisschool of om een andere reden risico lopen om gepest te worden in het vervolgonderwijs. De reden dat de cursus niet altijd slaagt is simpel: pesten is een groepsprobleem. Het is de groep die een slachtoffer uitkiest, en deze kan hier helaas niets aan doen. Het is wel zo dat de een meer kans loopt dan de ander om als slachtoffer uitgekozen te worden (de een valt meer  op , is introverter, durft niet zomaar voor zichzelf op te komen, heeft een zachtaardig karakter of whatever…. dan de ander) maar het verkleinen van de kans lost het probleem niet op. In het ‘beste’ geval wordt het probleem verplaatst naar een nieuw slachtoffer.

Het onderzoek echter houd juist hier geen rekening mee. De modererende factoren waarop gelet wordt zijn allemaal individueel. Natuurlijk maakt het uit voor de effectiviteit van de cursus met  hoeveel andere problemen het kind te kampen heeft, maar sociaal economische status of etniciteit? En hoe intelligent een kind is moet juist in situaties als pesten niet worden afgemeten aan de schoolprestaties. Het is immers bekend dat schoolprestaties verslechteren door pesten. Toch wordt hier bij het onderzoek wel voor gekozen!

Mijn grootste bezwaar tegen dit onderzoek, en het grote bedrag hiermee gemoeid, is dat het de aandacht verplaatst en misplaatst.

Wanneer er alleen aandacht besteed wordt aan de slachtoffers bereikt men in het beste geval dat het probleem zich verplaatst (iemand anders wordt uitgekozen als slachtoffer). In het slechtste geval wordt een iemand weer gepest nadat deze de schijn heeft gekregen nooit meer slachtoffer te hoeven worden. Bovendien wordt het idee in stand gehouden dat er met de slachtoffers ‘iets mis’ is, Blaming the Victim wordt hiermee dus in de kaart gespeeld.

Door alle lovende verhalen en mooie beschrijvingen lijkt deze methode te beloven dat het pesten stopt. Een onderzoek dat vergeet de belangrijkste factoren mee te nemen zal deze methode vervolgens een glans van legitimiteit verschaffen. Maar uiteindelijk zijn het de slachtoffers van pesten die de dupe worden.

Vijf ton gemeenschapsgeld werd hier uitgegeven aan schijn, en niemand die hiermee geholpen wordt.

ps. Ik had dit stuk al eerder geschreven maar door omstandigheden niet gepost… De links naar de beschrijvingen enz… zijn ondertussen allemaal verdwenen. Op z’n minst bijzonder te noemen.

Toch ben ik zelf pas net mee gaan doen. Deels heeft dit te maken met eerder genoemde energie perikelen.  Deels met mijn gemengde gevoelens ten opzichte van dit medium.

Hoewel ik denk dat Twitter uitstekend is om in kort tijdsbestek eenieder die (digitaal) interesse toont een update te geven over wat men op dat moment aan het doen is of denkt, vrees ik ook dat Twitter een fenomeen is dat diepgang belemmerd. Berichten op Twitter kunnen maar 140 tekens lang zijn. Door deze restrictie komt het maken van een uitgebreide analyse, de diepgang, en een zorgvuldige formulering onder druk te staan. Een weblog is hier veel beter voor geschikt. Mijn vrees is dat vanwege de populariteit van Twitter deze, voor mij belangrijke, waarden niet alleen op Twitter zelf, maar ook daarbuiten in het gedrang kunnen komen.

Ik heb nu zelf een Twitter account, waarin ik naar deze blog berichten verwijs. En verder hoop ik dat ik, wanneer ik meer gebruik van dit account ga maken, niet in dezelfde val trap die ik hierboven meen te hebben beschreven.