WEBLOG – JEROENIMUS

wordt vaak geroepen als het vervolg op “Pijn is fijn”, en ook dit keer kan ik weer zeggen dat dit niet echt helemaal op gaat.

Gelukkig valt het met de jeuk grotendeels mee, de pijn is nu ook al minder.

Dit alles omdat ik op 20 november 2009 de operatie heb gehad. Door de proximale rij carpectomie ben ik nu drie botjes armer, en de bewegelijkheid en kracht van m’n pols is een stuk minder. Wel is de pijn, als ik straks volledig gerevalideerd ben, verdwenen. Voorlopig is het nog een kwestie van doorbijten… Typen gaat ondertussen al weer aardig, hoewel het verschijnen van dit berichtje ook al enige hint in die richting kon verschaffen.

In de afgelopen tijd heeft dit weblog wat stilgelegen. Hoewel er zat dingen zijn gebeurt waarover ik had willen schrijven zat dit er vanwege mijn pols niet helemaal in. Sommige zaken zal ik alsnog hier bespreken, deze zullen vanzelf wel langskomen…

to succeed in life you needs two things: ignorance and confidence

Mark Twain

wordt weleens gezegd, maar ik kan uit persoonlijke ervaring zeggen dat dit niet helemaal klopt.

Hoewel ik niet kleinzerig ben is bij mij het resultaat van (veel) pijn dat ik mij niet kan concentreren en niet kan slapen. Zoiets is zeker niet fijn. Nu slik ik momenteel zes maal daags een combinatie van 1000mg paracetamol, 600mg ibuprofen en 50mg tramadol en gelukkig wordt hierdoor het grootste deel van de pijn onderdrukt. Slapen kan gelukkig wel weer, maar concentreren lukt me nog niet echt goed…

Vijf jaar geleden heb ik mijn linker pols gebroken. Hoewel deze toen is gerepareerd blijkt dit nu niet afdoende te zijn geweest. Er is fikse slijtage ontstaan welke verantwoordelijk is voor de pijn. Alleen een proximale rij carpectomie kan nog uitkomst bieden. Tot die operatie kan plaatsvinden  blijf ik dus nog even onder de pijnstillers.

Ik ben afgelopen weken steeds minder actief geweest, en zal dat voorlopig ook even zijn. Bovenstaande is dus de oorzaak. Ik hoop zo snel mogelijk weer op volle sterkte te kunnen functioneren.

Sinds dinsdag hebben wij twee nieuwe huisgenootjes. Nadat we onze allerliefste Fripouille hebben moeten laten inslapen was het toch erg stil in huis. Bovendien konden we ons goed voorstellen dat er in het dierenasiel pluizige beestjes rondliepen die maar wat graag bij ons hun kost en inwoning zouden krijgen.

We zijn daarom naar de Doornakker gegaan en hebben daar rondgekeken naar een of twee lieve gezichtjes.  In korte tijd zijn we gevallen voor Dobey en Elmo. Twee zusjes, gevonden op straat met een geschatte geboortedatum van 1 mei 2009. Even oud als Fripouille zou zijn dus. Het was wel een beetje schrikken, omdat we nu pas zagen hoe mager Fripouille eigenlijk was geweest. Deze twee dames waren perfect op gewicht en dat scheelt toch behoorlijk.

Dit is Dobey

en dit is Elmo

Het heeft een tijdje geduurt om de foto’s zo te krijgen, vandaar ook dat dit berichtje wat later is dan dat de dames hier zijn ingetrokken. Het zijn immers twee kittens, en die blijven niet lang stilzitten voor een foto. Hoewel dat wel heeft geresulteerd in een leuke en bijzondere foto van Dobey:

Too soon
your joy was over
your frivolity had gone
your happiness passed

Too late
your pain was over
your tears had gone
your suffering passed

Exactly timed
you passed to a new life
you were gone to a better place
you went over to a new beginning

by: Jeroen van Leeuwen

In memory of our cat Fripouille, he died too young after a short but severe sickbed.

De vliegtax is nu weer afgeschaft. Iets waar ik deels blij om ben, de maatregel droeg immers niets bij aan een beter milieu.

Niet dat ik tegen het belasten van vliegen ben, ook hier moet gelden dat de vervuiler betaald. Doordat de kerosine zonder accijns het vliegtuig in gepompt wordt is dat nu zelfs helemaal niet zo. Vliegtickets zijn hierdoor soms zelfs goedkoper dan trein of bus tickets…

Maar zoiets moet wel in Europees verband. Tijdens de tax reisden veel mensen via luchthavens in Duitsland of Belgie omdat dit goedkoper was, iets wat ik ze eerlijk gezegd niet kwalijk kan nemen. In mijn nabije omgeving is iemand vanuit Dusseldorf via Schiphol naar China gevlogen. Dezelfde route, alleen dan later opgestapt op Schiphol zou duurder zijn geweest. Dat is natuurlijk van de gekke. Zo wordt het financieel aantrekkelijk gemaakt het milieu te verprutsen…

In de aanloop naar ‘Kopenhagen’, de internationale top als vervolg op ‘Kyoto’, zou Nederland alvast een dergelijke afspraak hoog op de Europese agenda kunnen zetten.

Dit is mijn blog berichtje als bijdrage aan de internationale Blog Action Day, dit jaar was het thema ‘klimaatverandering’. Dat ik hier een lans breek voor een Europese heffing op vliegverkeer wil niet zeggen dat dit het enige issue is in aanloop naar Kopenhagen.

Een top, waarin verregaande internationale afspraken gemaakt dienen te worden om klimaatverandering het best binnen de perken te houden, gaat natuurlijk over veel meer. Met dit blog wil ik enkel een klein, maar mogelijk grijpbaarder, onderdeel duidelijk belichten.

Het lijkt erop dat kraken nu werkelijk verboden gaat worden. Maar is dit nu nodig? Is dit nuttig? En wat zijn de gevolgen? Hieronder zal ik een antwoord proberen te geven op deze drie vragen. Mijn antwoorden staan cursief.

Is een kraakverbod nodig?

Kraken is het zonder toestemming van de eigenaar in gebruik nemen van onroerend goed in de vorm van een ongebruikt terrein, gebouw of ruimte daarvan. Het gaat hier dus om inbreuk op het eigendomsrecht. Hier tegenover staat dat er in Nederland een gebrek aan (woon)ruimte is, (langdurige) leegstand van panden verergert deze situatie alleen maar. Omdat het hebben van een dak boven je hoofd tot de levensbehoeften van eenieder hoort wil men leegstand dan ook tegengaan. Door kraken kan dit recht afgedwongen worden. Wanneer een pand langer dan 12 maanden niet in gebruik is staat de wet momenteel kraken nog toe. Alleen wanneer eigenaren in al die tijd niet tot verkoop, verhuur of eigen gebruik zijn overgegaan mag het dus gekraakt worden.

Wanneer het pand na deze 12 maanden is gekraakt mag de eigenaar ten alle tijden de krakers uit zijn pand laten ontruimen zodra hij concrete plannen tot gebruik, verkoop, verbouwing of verhuur heeft. Met deze plannen kan via een civiele rechtsprocedure ontruiming eisen. Ook wanneer sprake is van (de dreiging van) het onverzekerbaar worden van het pand kan ontruiming worden gevorderd.

Mochten de krakers opzettelijk vernielingen aanbrengen dan kan de eigenaar hier aangifte van doen. De politie kan hen vervolgens aanhouden en daarmee feitelijk het pand ontruimen. Dit geldt eveneens voor andere strafbare feiten.

Om te voorkomen dat een pand (legaal) gekraakt wordt heeft een eigenaar dus 12 maanden de tijd om op zoek te gaan naar een duurzame of tijdelijke bestemming. Voorbeelden van een tijdelijke bestemming zijn het tijdelijk verhuren (leegstandswet) of een bruikleen-overeenkomst (anti-kraak).

Vanaf pagina 102 van het rapport ´Leegstand en Kraken´ staat het juridisch kader uitgebreid beschreven.

Dit alles bezien lijkt het mij onnodig de huidige situatie te veranderen en een kraakverbod in te stellen.

Is een kraakverbod nuttig?

De Raad van State, het belangrijkste adviesorgaan van de regering stelt dat een kraakverbod onvoldoende onderbouwd is, heeft twijfels over de toegevoegde waarde en is niet overtuigd dat de huidige regelgeving onvoldoende zou zijn. (samenvatting van het advies, met het oordeel op pagina 7)

Het Advocatenblad schrijft dat de huidige regelgeving “adequaat voorziet in de bescherming van eigenaren tegen kraken.” Het stelt zelfs dat een verbod de zaken eerder zou verergeren voor eigenaren.

De Vereniging van Nederlandse Gemeenten ziet ook weinig nut in een kraakverbod.

Het lijkt er op dat de enigen die wel het nut inzien van een kraakverbod het CDA, de ChristenUnie, de VVD, de PVV en de vastgoedlobby zijn.

Wat zijn de gevolgen?

Door de dreiging van kraken wordt (een deel van de) leegstand tegengegaan. Wanneer deze dreiging er niet meer is zal deze dus alleen maar toenemen. Leegstand leidt tot verloedering. Niet voor niets dat buurtbewoners vaak blij zijn wanneer een lang leegstaand pand gekraakt wordt. Daarbij komen er uit de krakerscene regelmatig culturele en maatschappelijke initiatieven op. Tifoli, Melkweg en Paradiso zijn vanuit de kraakbeweging ontstaan. Ook veel weggeefwinkels en volkskeukens vinden onderdak in een gekraakt pand. Wanneer kraken strafbaar wordt gesteld zullen dergelijke openlijke initiatieven zwaar onder druk komen te staan. Logica zegt dat deze bijdragen aan cultuur en maatschappij dan ook minder in getale zullen zijn.

Hier tegenover staat dat eigenaren beter worden beschermd. Vastgoedspeculatie (het langer dan nodig leeg laten staan om zo een hogere prijs te kunnen vragen)  zal dan ook waarschijnlijk meer voorkomen, de middelen van gemeenten om dit tegen te gaan zijn immers lang niet toereikend.

Mijn conclusie: de gevolgen zijn negatief, een verbod nutteloos en eigenaren worden al vodoende beschermd. Zolang er geen goede aanpak is van leegstand, iets waar GroenLinks al tijden lang een goed voorstel voor heeft klaarliggen, mag kraken van mij gewoon doorgaan!

Na begonnen te zijn met dit onderwerp, een vervolgbericht geschreven te hebben, en daarna nog eens is dit dan de conclusie.

Deze berichtenreeks heeft op dit moment ruim 10% van de bezoeken aan mijn website gegenereerd. Dit gecombineerd met het hoge aantal reacties doet blijken dat ik duidelijk niet de enige ben die mij zorgen heeft gemaakt.

Met dank aan de reactie van Peter weet ik nu dat de consumentenbond werk maakt van deze zaak. Blijkbaar is hier sprake van misleiding. Nog steeds erg, maar gelukkig niet zo ingrijpend als een privacy schending.

Privacy blijft echter een belangrijk issue, in de laatste jaren is dit grondrecht steeds verder en verder onder druk komen te staan. Sargasso heeft daarom, naar mijn mening, terecht opgeroepen tot actie. Gelukkig wordt het langzaam wel steeds meer een issue, de gratis krant De Pers heeft pas nog een uitgebreid artikel gepubliceerd…

Omdat privacy zo bedreigd is, en er te weinig mensen hun mond over open trekken heb ik dan maar een speciale categorie aangemaakt waarin ik mijn berichtjes hierover zal verzamelen. Een aantal oude berichtjes met relevantie heb ik gelijk al toegevoegd.

Na Wilders’ zijn betoog over de “kopvoddentax” ben ik toch nieuwschierig geworden. Over welke hoofddoekjes heeft hij het nu?

Ik heb hieronder een aantal plaatjes van internet geplukt. Wie kan me uitleggen om welke het gaat? Gaat het om al deze, of maar een paar? Hoe zie ik het verschil?

Eerder gaf ik al aan mij zorgen te maken over sms-diensten als ‘friendfinder’.

Hier heb ik vervolgens een update over kunnen geven.

En nu kan ik dan ook uiteindelijk het antwoord van het College Bescherming Persoonsgegevens publiceren.

Geachte heer Van Leeuwen,

U hebt het College bescherming persoonsgegevens (CBP) een e-mail gestuurd waarin u het CBP attendeert op het bestaan van een sms-diensten, zoals ‘Friendfinder’. Friendfinder is een dienst waarmee de locatie van een persoon getraceerd kan worden aan de hand van zijn mobiele telefoon. U vraagt zich af of het traceren van een persoon aan de hand van zijn mobiele telefoon en de locatie doorgeven aan een derde, toegestaan is. U vraagt het CBP naar zijn bevindingen.

Het CBP heeft met belangstelling kennis genomen van de inhoud van uw e-mail en bedankt u voor de moeite die u hebt genomen om dit onderwerp onder de aandacht te brengen. Het CBP vindt het onderwerp locatiebepaling zeer interessant maar heeft geen concreet onderzoek gedaan naar deze specifieke dienst. Op mobiele locatie bepalingsdiensten zijn zowel de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) en de Telecommunicatiewet (Tw) van toepassing. In het algemeen geldt het bepaalde in artikel 11.5a Tw, dat wil zeggen dat toestemming van de betrokkene nodig is voor de verwerking van zijn locatiegegevens. Uit de beperkte informatie over deze dienst op internet maakt het CBP op dat er sprake is van toestemming. Mensen moeten zich namelijk actief aanmelden om hun locatiegegevens zichtbaar te maken voor vrienden.

Hiermee lijkt de dienst niet in strijd met de wetgeving. Indien het CBP over dit onderwerp concrete klachten ontvangt van betrokkenen, kan het CBP besluiten, al dan niet in samenwerking met de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA), een onderzoek in te stellen.

Het CBP vertrouwt erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Hierop heb ik een nieuwe mail gestuurd voor nadere informatie:

Geachte mevrouw,

in uw samenvatting van mijn vraag heeft u de deelvraag over de ‘nummerchecker’ vergeten mee te nemen. Hiertengevolge dekt uw antwoord slechts deels mijn vraag. Ik zal hieronder de betreffende passage kopieeren. Tevens zal ik mijn vervolgvragen (3 stuks) voor het gemak nummeren.

“nummerchecker”
sms ‘nummer aan’ naar 4050
geeft mensen de kans om via zo’n sms de telefoonnummers van anderen in de buurt te achterhalen.

(1) Hoe staat het CBP ten opzichte van dergelijke diensten?

Daar waar op internet beperkte informatie is over de locatiebepaling via mobiele telefoon is dit op TV misschien nog wel erger. Desondanks lijken de reclames (voornamenlijk Veronica) wel degelijk te suggereren dat iedereen via deze dienst gevonden kan worden.

(2) Is de mogelijke inbreuk op de privacy waarvan er hier sprake is niet voldoende reden om nader onderzoek in te stellen?

Via mijn website www.jeroenimus.nl heb ik melding gemaakt over dat ik mij zorgen maak om deze ontwikkeling. Hieruit blijkt dat ik lang niet de enige ben.

(3) Heb ik uw toestemming om deze, en volgende emails van het CBP over dit onderwerp op bovengenoemde site te publiceren?

met groet,
Jeroen van Leeuwen

Waarop zij antwoorden met:

Geachte heer Van Leeuwen,

U hebt het College bescherming persoonsgegevens (CBP) een e-mail gestuurd waarin u reageert op een mail van het CBP van 18 augustus 2009. U attendeert het CBP op het feit dat een deel van de door u gestelde vraag (per e-mail op 10 augustus 2009) over de sms-dienst ‘nummerchecker’ niet is meegenomen in de samenvatting van uw vraag. In uw e-mail stelt u 3 vervolgvragen. Hieronder worden de vervolgvragen door het CBP geciteerd en voorzien van een antwoord.

“1. Hoe staat het CBP ten opzichte van dergelijke sms-diensten?”

In feite verzoekt u het CBP een oordeel te geven over de handelswijze van sms-diensten, zoals ‘nummerchecker’. Het CBP is alleen bevoegd om een dergelijk oordeel te vormen in het kader van een onderzoek, waarin hoor en wederhoor toegepast worden. Het CBP kan op dit moment dan ook verder niet inhoudelijk ingaan op de handelswijze van dergelijke sms-diensten.

“2. Is de mogelijke inbreuk op de privacy waarvan hier sprake is niet voldoende reden om nader onderzoek in te stellen?”

De Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) geeft het CBP de bevoegdheid om uit eigen beweging onderzoek in te stellen naar de wijze waarop ten aanzien van gegevensverwerking toepassing wordt gegeven aan het bepaalde bij of krachtens de wet. Het CBP start in beginsel echter alleen een onderzoek, indien de klacht al is voorgelegd aan de organisatie die de klacht betreft. Het CBP geeft u in overweging bij de verantwoordelijke navraag te doen over de verwerking van uw gegevens. U kunt dit doen in de vorm van een klacht.

Daarnaast hangt het instellen van onderzoek (bijv. naar sms-diensten zoals ‘nummerchecker’) af van de prioriteitstelling van het CBP. Het CBP moet elk jaar prioriteiten stellen omdat het een kleine organisatie is met een zeer breed werkveld. De inhoudelijke prioriteiten worden vastgesteld op basis van een analyse van privacyrisico’s.

Hierbij wil het CBP u dan ook attenderen op de signaalfunctie op de website van het CBP (www.mijnprivacy.nl). Door middel van een signaal kunt u het CBP informeren over hoe er in de praktijk wordt omgegaan met uw persoonsgegevens. De signalen die het CBP ontvangt kunnen bijvoorbeeld worden vertaald in antwoorden op veelgestelde vragen op de sites www.mijnprivacy.nl en www.cbpweb.nl. Daarnaast kunnen zij eveneens worden gebruikt bij het nemen van beslissingen over de terreinen waarop wij onderzoek zullen doen naar overtredingen van de privacyregelgeving.

“3. Heb ik toestemming om deze, en volgende e-mails van het CBP over dit onderwerp op bovengenoemde site te publiceren?”

Zoals tijdens telefonisch contact op 3 september 2009 aan u is medegedeeld, kunt u de door het CBP aan u verstuurde e-mails geanonimiseerd op uw website (www.jeroenimus.nl) publiceren.

Het CBP vertrouwt erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Nog steeds blijven mijn berichten over dit onderwerp een grote hit op mijn site. Blijkbaar ben ik lang niet de enige die zich hierover druk maakt. Helaas doet het CBP dus voorlopig niets. Wel kunnen we massaal het CBP hierop wijzen door het ’signaal formulier’ in te vullen op de site ‘mijnprivacy.nl‘. Maar of dit tot snelle actie gaat leiden blijft de vraag.

Daarnaast kunnen we de verschillende politieke partijen vragen aandacht te besteden aan deze zaak. Immers als hier geen sprake blijkt te zijn van privacy-schending (wat prettig zou zijn) is er sprake van misleiding. Het CBP houdt zich dan zeker niet meer bezig met de zaak, maar de verschillende politieke partijen kunnen dan wel doen.